niedziela, 20 lipca 2014

Życiowe japońskie gify #3

Zapraszamy na Życiowe japońskie gify #1 #2

Gdy koleżanka wychodzi na chwilę i zostawia telefon
-Zrób coś uroczego
Kiedy widzę znajomych po drugiej stronie ulicy
Gdy usłyszę ulubioną piosenkę
Warto byłoby się trochę pouczyć...

- Jeszcze jeden kieliszek i idziemy do domu
Kiedy starszy brat/starsza siostra wywróci się na lodzie

Gdy ktoś mówi, ze jestem wulgarna

Gdy próbuję rozbawić dziecko
Kiedy koledzy sprawdzają moją historię przeglądarki
Jak i kolega czujemy te bity
2 godziny w autobusie to za dużo
O jedno piwo za daleko...
Rodzina przyjechała, trzeba się poprzytulać
Gdy jesteśmy na wagarach i zauważymy nauczyciela
Kiedy widzę zdjęcie legitymacyjne koleżanki/kolegi
Gdy chcę gdzieś wyjść, ale rodzice przypomną sobie, że mam szlaban
Kiedy chłopak, który mi się podoba powie, że ładnie dziś wyglądam
To znak, że czas opuścić imprezę...
Ahh ta moda na selfie

środa, 16 lipca 2014

Liebster Blog Award - NOMINACJA

Zostałyśmy nominowane przez autorki bloga A small glimmer of hope can turn into something bigger. Dziękujemy bardzo <3 
Zasady są proste: odpowiadamy na 11 pytań, typujemy kolejne 11 osób i zadajemy 11 pytań.

Przejdźmy więc do pytań

Pytania od SooSang


1. Co byś zrobiła mając 10 tys. złotych?
     Lucky: Poszłabym na meeega zakupy *-*
     Minyoung: Kupiła mieszkanie lub wyjechała do Korei Połuniowej *_*


2. Jak poznałaś k-pop?
     Lucky: Pani poniżej mnie zapoznała
     Minyoung: Był to piękny, ciepły dzień... Przeglądałam kanał youtobe i znalazłam teledysk SNSD...


3. Ulubiony boysband?
     Lucky: Super Junior
     Minyoung: EXO i Super Junior

 
4. Czym się interesujesz?
     Lucky: Kulturą Dalekiej Azji
     Minyoung: Muzyka,taniec, Korea Południowa, fotografia

 
5. Kto był twoim pierwszym biasem?
     Lucky: Donghae
     Minyoung: Leeteuk

 
6. Jaki zespół poznałaś jako pierwszy?
     Lucky: SNSD
     Minyoung: SNSD

 
7. Ile masz lat?
     Lucky: 16
     Minyoung: We wrześniu kończę 16 lat

 
8. Co robisz w wolnym czasie?
     Lucky: Nołlajfię ._. Albo wychodzę gdzieś z koleżankami
     Minyoung: Słucham muzyki, ćwiczę taniec, wychodzę gdzieś z przyjaciółmi, sprawdzam nowostki.

 
9. Jak masz na imię?
     Lucky: Kinga
     Minyoung: Weronika

 
10. Ulubiony kolor?
       Lucky: Niebieski
       Minyoung: Czarny, biały, niebieski
 
11. Ulubiona piosenka?
       Lucky: Nie potrafię wybrać ulubionej ;x
       Minyoung: Za dużo tego x__x

Pytania od Lee Bomi

1. Jaką chciałabyś mieć moc?
     Lucky: Teleportacja lub (jeśli można to uznać za moc) szybka nauka..wszystkiego co możliwe
     Minyoung: Przyciąganie do siebie rzeczy...jak coś jest daleko to wystarczy tylko kiwnąć palcem :p
 

2. Masz zwierzę?
     Lucky: Mam ^-^
    Minyoung: Posiadam


3. Gdzie chcesz mieszkać w przyszłości?
     Lucky: Jakieś duże miasto
     Minyoung: Warszawa lub Seul


4. Czemu założyłaś bloga?
     Lucky: Jeżeli chodzi o tego bloga to współpracę zaproponowała mi Minyoung
     Minyoung: Chciałam się podzielić swoimi informacjami i doświadczeniem z ludźmi, którzy wkraczają w świat Azji lub chcą wiedzieć o niej więcej.


5. Co byś zrobiła, gdybyś dostała się do jakiejś wytwórni?
     Lucky: Pewnie bym tam pracowała...
     Minyoung: Bardzo bym się cieszyła, była z siebie dumna i podrywała przystojnych facetów...yyy znaczy ciężko pracowała, tak :)


6. Jaką chcesz mieć pozycje w zespole?
     Lucky: Wokal, tancerz
     Minyoung: Lider, główny tancerz, główny wokalista


7. Plany na przyszłość
     Lucky: Na ten czas..skończyć szkołę i iść na studia
     Minyoung: Jest ich tak dużo, że wypisanie tego zajęło by mi większość miejsca :p


8. Największe marzenie?
     Lucky: Skończyć studia, znaleźć pracę i żyć..jakoś xd
     Minyoung: Żeby moje plany na przyszłość poszły po mojej myśli, być szczęśliwą i poznać swojego Ultimate Biasa


9. Chciałabyś zaśpiewać piosenkę ze swoim Ultimate biasem, przed dużą publicznością?
      Lucky: Jeżeli miałabym ładny głos to czemu nie :3
      Minyoung: Mój Ultimate Bias nie potrafi śpiewać :p


10. Masz rodzeństwo?
     Lucky: Nie
     Minyoung: Co tu się rozpisywać, tak...


11. Jak reagujesz na nowe piosenki twojego ulubionego zespołu?
     Lucky: Wbrew pozorom nie wariuję, nie rzucam się po pokoju jak opętana i nie dostaję "feelsów" XD Po prostu bardzo się cieszę ale tego nie okazuję..za bardzo xD
     Minyoung: OMO !!!! OPPA ! UNNIE ! JOJUGDSIDSUH... em....znaczy..to fajnie :)

Blogi, które nominujemy:


Pytania od nas:

1.  Jakiej muzyki słuchasz?
2. Co najbardziej lubisz robić?
3. Twoje hobby?
4. Co byś zmienił/a w sobie?
5. Co najbardziej cenisz w ludziach?
6. Ulubione zwierzę?
7. Na jaką piosenkę masz obecnie "fazę" ?
8. Jaki masz kolor włosów?
9. Ile masz wzrostu?
10. Ulubiony film?
11. Czy masz więcej niż jednego bloga?

Dziękujemy za uwagę ^^

Lucky & Minyoung po zobaczeniu komentarza z nominacją XDDDD

piątek, 4 lipca 2014

Aokigahara - Las śmierci.

Aokigahara - Las śmierci.

Od razu chcę napisać, że niektóre zdjęcia i informacje mogą być nieco szokujące, więc jeśli ktoś jest wrażliwy to niech tego nie czyta lub po prostu zachowa dystans. Ten temat poświęcę lasowi znajdującemu się w Japonii na terenie Parku Narodowego Fudżi-Hakone-Izu. Nie piszę tego aby podać jakiś zwykły las z Japonii, ten las ma zadziwiającą historię, która pewnie wstrząśnie nie jedną osobą. Postanowiłam się podjąć tego tematu i postaram się go jak najlepiej przedstawić.

Las Aoikigahara jest znany, dzięki wielu samobójstw popełnionych w nim a wszystko zaczęło się w 1960 roku po opublikowaniu książki "Kuroi Jukai", autorstwa Seichō Matsumoto, w której kochankowie kończą ze swoim życiem właśnie w lesie Aoigahara.W roku 1998 samobójstwo popełniły w tym lesie 73 osoby, 4 lata później znaleziono 78 ciał. Po tym jak w roku 2003 liczba wzrosła do 100, a rok potem do 108, w późniejszych latach nie informowano już o kolejnych martwych ciałach ale to nie zmieniło faktu, że ludzie dalej a nawet do tej pory podążają tam aby się zabić. Liczby samobójstw wzrastały po opublikowaniu w 1993 roku,  książki "The Complete Manual of Suicide", w której można znaleźć dużo przykładów jak popełnić samobójstwo i właśnie w niej był podany las Aokigahara jako najlepsze miejsce. Ogólnie ten las jest przedstawiony jako drugie miejsce do najczęstszych samobójstw na świecie. Już przy samym wejściu można zobaczyć tabliczkę, która oznajmia żeby zastanowić się czy jednak warto się zabijać. 

("Twoje życie jest cennym darem od rodziców, proszę skontaktować się z policją zanim zdecydujesz się umrzeć")
 W lesie pozostają niektóre nieruszone i nieznane ciała, po których można stwierdzić, że znajdują się już tam dłuższy czas, oprócz ciał też łatwo znaleźć przeróżne rzeczy pozostawione przez samobójców. Oczywiście idąc szlakiem nie znajdziemy już na pierwszy rzut oka jakiegoś martwego człowieka, trzeba wejść głębiej do lasu żeby coś takiego zobaczyć, najczęściej są to wisielce powieszeni na drzewach, też często pozostają opakowania po tabletkach co może znaczyć, że ktoś przedawkował je. Niestety robiono wszystko aby ten las nie był kojarzony ze śmiercią jednak po tylu wydarzeniach nie da się tego po prostu zapomnieć. Niektórzy nawet twierdzą, że las jest nawiedzony przez ducha -Yūrei. Zdarza się też, że ludzie nie idą tam od razu się zabić, często rozkładają tam namioty lub po prostu spacerują po lesie i rozmyślają nad życiem czy zrobić to czy nie. Na pobliskim parkingu często stoją przez długi czas samochody, które prawdopodobnie już nie mają właścicieli. Ludzie często mówią, że kiedy ktoś idzie do tego lasu zazwyczaj wygląda na smutnego i nieobecnego.










(Tych zdjęć poniżej wolałam nie dodawać tak wprost tylko za pomocą linku ponieważ nie jest to miłym widokiem, więc kto chce to zobaczyć ten niech kliknie w link) 

LINK


Jeśli ktoś zainteresował się tym bardziej lub po prostu chciałaby wiedzieć trochę więcej to serdecznie zapraszam na bardzo ciekawy film dokumentalny z polskimi napisami, nie ma tam jakiś strasznych scen, film jest bardzo przyjemny w oglądaniu jeśli pominąć tematykę.

 O tym lesie mogłabym jeszcze nieco więcej dopowiedzieć ale myślę, że podałam wystarczająco dużo ciekawych rzeczy, ten las trochę mnie zafascynował i wiem o nim już długi czas, więc pomyślałam, że skoro go sobie trochę przebadałam to może podzielę się nim z wami mimo, że to dość drastyczny temat. 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...